OHNOES! Coassistenten werken te lang

Ik kwam dit artikel in het Medisch Contact tegen waarin men pleit voor een maximale aanwezigheidsduur van 46 uur per week voor coassistenten. In de praktijk blijkt dat deze norm vaak wordt overschreden. Dit nieuws komt aan als !!!ENORM ONVERWACHT!!! voor allen die tot nu toe onder een steen hebben geleefd, zij die gewend zijn om oogkleppen op te hebben en de pinguïns die op Antarctica vrolijk rondwaggelen.
Anyways, hierover zal nog overleg plaatsvinden en dit zal mogelijk tot acties leiden etc etc.

Maar nu kom ik op – voor mij – het leukste deel van het artikel. Het volgende citaat:

Alex van Bolderen, directeur van de LAD, deelt de mening van het LOCA. ‘Het probleem is dat ziekenhuizen zich in de praktijk lang niet altijd aan de richtlijnen houden…’

Ik snap waar hij heen wil en zijn goede bedoelingen, maar srsly? Wat voor compliance verwacht je ook als je het een richtlijn noemt? :-/ :))

Ben benieuwd hoe dit verder gaat. Ik durf nog niet meteen te zeggen of het in het voordeel werkt van de coassistent.

Co-schap Sociale: een ochtend mee in de ambu!

Als onderdeel van het co-schap Sociale geneeskunde heb ik gister een ochtend meegelopen met de Regionale Ambulancedienst Hollands Midden in Alphen a/d Rijn. Echt supergaaf!!! =)
Allereerst mocht ik net als alle ambulancemedewerkers een pak aan. Vervolgens werd uitgelegd wat voor spullen er allemaal in een ambulance te vinden zijn en hoe alles werkt. Ook werd uitgelegd dat zij tegenwoordig reanimeren met de zogenaamde Lucas, een apparaat dat zelf met een frequentie van 100/min 40 minuten lang kan reanimeren.

Hierna was het wachten op de eerste oproep. Dit kwam iets na negenen. Niets spannends helaas. Het ging om een besteld vervoer voor een cliënt vanuit het Groene Hart ziekenhuis in Gouda naar het LUMC in Leiden. Daarna kregen we weer een besteld vervoer voor een cliënt vanuit Leiden naar Nieuw Vennep.

Helaas voor mij (niet voor de mensen in de regio) kregen we geen A1 oproepen. Het bleef bij die 2 cliënten 🙁 Ik had nog zo graag iets spannends willen zien.

Het grappige is dat ‘s avonds in het nieuws te zien was dat er een kettingbotsing op de A4 was ontstaan, iets wat we die ochtend ook al doorkregen via de centrale. Maar het was een taak voor de brandweer (hun wagen reed op dat moment toevallig voor ons), dus we hoefden er niet naartoe.

Wat ik verder geleerd heb van die ochtend is dat het werk van een ambumedewerker veel humaner is dan dat van artsen. Ze leggen veel meer de nadruk op het praten met de cliënt en op gevoelsreflectie. In een ambu terechtkomen na een trauma is tenslotte een erg stressvolle periode omdat je niet weet wat er allemaal gaat gebeuren met je en hoe het zal aflopen.

‘s Middags kreeg ik van mijn 3 andere collega’s te horen dat zij wel allemaal een A1 oproep hadden meegemaakt. Soms is het gewoon pech hebben 😐
Maar ondanks dat ik niets spannends had gezien vond ik het een top-ochtend! 😀

Hoe ik venflons heb leren prikken

Na ruim een jaar co-schappen lopen kan ik eindelijk zeggen dat ik venflons kan prikken. Interne zou het co-schap moeten zijn waar je dit leert, maar voor mij gold dit niet. Ja, ik heb wel tijdens interne op de verkoever geleerd hoe je ongeveer infusen moet prikken, maar dit lukte me alleen in 50% van de gevallen. Tijdens heelkunde was ik dit verleerd en daalde dit percentage naar onder de 10%.
Geheel onverwacht heb ik tijdens mijn neuro co-schap geleerd hoe je precies een infuus moet prikken. Dit was tijdens de zogenoemde TIA-screening van 2 weken. Van TIA verdachte patiënten komen dan ‘s ochtends op de afdeling, gaan in de loop van de dag voor bloedprikken, ECG laten maken, echo van de halsvaten en als laatste CT (blanco, CT-perfusie en CT-angio). Tussen al deze gebeurtenissen in en wel vóór de CT moesten ze een venflon krijgen (een groene, de dikste). In het begin ging dit nog moeilijk (door weinig ervaring en tijdsdruk), maar op den duur begreep ik steeds beter hoe het moest en waarom het eerst niet lukte. Aan het eind kon ik redelijk goed infusen prikken.

Nu tijdens het co-schap gyn merk ik dat het steeds beter gaat, ondanks dat gynaecologie patiënten vaak moeilijk te prikken zijn: denk maar aan patiënten (met of zonder pre-eclampsie) die oedemateus zijn of aan een patiënte die weeën (à 2 min) heeft en je moet tussen de weeën door prikken.

Ik vond het daarom een goed idee om mijn werkwijze en tips mee te delen aan anderen die hierin geïnteresseerd zijn.

Continue reading

Effect van stress op je toetsresultaten

Wat zou het effect zijn van stress tijdens het maken van een toets op de resultaten ervan? En hoe groot zou dit effect zijn?

Dit vroeg ik me vandaag serieus af toen ik de Voortgangstoets aan het maken was. De temperatuurregeling was namelijk b0rked en we zaten daarom in een ijskoude zaal =|
Al blazend in m’n handen was ik de ene na de andere vraag aan het maken. De medestudenten om me heen waren ook niet echt op hun gemak.
Dit was niet de eerste keer dat zoiets gebeurde, maar wel de koudste. Toen ik achteraf weer in de buitenlucht stond vond ik het gewoon warmer dan binnen!

Zouden deze stressomstandigheden de toetsresultaten negatief beïnvloeden? 😀
Het zal waarschijnlijk niet verklaren waarom de Leidse resultaten achterlopen op de rest (of toch wel? ROFL!), maar ik kan me voorstellen dat zoiets de resultaten ook niet positief beïnvloedt 🙄

Dragen van LUMC badge verplicht voor studenten

Ik vind het maar vreemd.
Vanaf 1 oktober 2006 zijn alle medewerkers en studenten (wij dus) van het LUMC verplicht om in het LUMC hun badge te dragen. Dit las ik in de mededelingen van de DOS module voor geneeskunde op Blackboard:

De LUMC-gebouwen zijn openbaar toegankelijk. Het dragen van de identificatiebadge draagt bij aan het gevoel van veiligheid onder studenten én die van de patiënten en bezoekers. Het bevordert de sociale controle in de openbare ruimten als ook in de collegezalen, werkgroepruimten en onderzoeksruimten. Als collega-student waak je over je eigen en elkaars eigendommen. Door het dragen van de badge ben je herkenbaar voor elkaar, de LUMC-medewerkers en voor de LUMC-beveiliging.

Daarom stelt de Raad van Bestuur van het LUMC het vanaf 1 oktober 2006 verplicht om deze badge zichtbaar te dragen in elk LUMC-gebouw.

Ik zie het niet voor me dat alle studenten straks in de collegezalen (en werkgroepruimten) allemaal hun badge dragen 😀
Ik snap ook niet hoe men tot deze beslissing is gekomen. Misschien aan de hand van een incident? Of als onderdeel van terrorismebestrijding (haha!)? Maar dat laatste kan ik me moeilijk voorstellen. Er lopen behalve medewerkers en studenten ook patiënten en bezoekers rond in het LUMC (zoals hierboven te lezen is). Hoe zou je je dan veilig voelen als er alsnog mensen rondlopen zonder badge? Dit geeft mij juist een vals gevoel van veiligheid.
Ik vraag me dus echt af in welke concrete situatie het handig is (lees: bijdraagt aan de veiligheid) als je als student je badge draagt. In het bericht hierboven staat het namelijk in zeer algemene termen beschreven. Dat je ermee kan printen is duidelijk. En dat men in de toekomst a.d.h.v. de studenten badge de presentielijst opneemt tijdens een werkgroep ook, maar dat is in de toekomst. Verder kan je echt niets met de badge: je hebt geen toegang tot bepaalde ruimten o.i.d. Ik hoorde wel dat je de badge op sommige feestjes nodig hebt. Maar meer is er niet.

Ik zie het zo: met deze maatregel verander je niets aan de kwaliteit, maar alleen aan de kwantiteit.
Ervoor had je aan de ene kant medewerkers van het LUMC die hun badge droegen en aan de andere kant patiënten/bezoekers en studenten zonder badge.
Na deze maatregel krijg je medewerkers/studenten van het LUMC met een badge en aan de andere kant patiënten/bezoekers zonder. De groep mét badge is alleen maar gegroeid (kwantiteit), maar de groep zonder badges bestaat nog en is nog groot genoeg (Wat wil je? Het is ook een openbaar gebouw).
En vinden patiënten/bezoekers het zo belangrijk dat wij met een badge rondlopen? Er zullen namelijk nog steeds mensen (waaronder ook jongeren) in het LUMC komen die horen bij de groep patiënten/bezoekers…
Dit geldt ook vanuit het perspectief van de beveiliging: ze hoeven de studenten alleen niet meer te controleren. Maar ik ben ook nog nooit gecheckt.

Dit is niet om Het Raad Van Bestuur te bekritiseren. Bekijk het aan de andere kant: je kan de regels klakkeloos volgen (het zal wel) zonder vragen te stellen. Maar wat weet je dan over het "waarom"? Ik ben namelijk heel erg benieuwd en tegelijkertijd verward hierover.
Aparte regel. Misschien word ik wijzer wanneer de blokken weer beginnen.

Het zal wel… 😉

del.not.so.icio.us

Het idee van del.icio.us is dat je online je favoriete websites opslaat, zodat je er vanaf elke PC erbij kan. Sinds een paar weken ben ik bezig om voor wikipedia een schema te maken en daarvoor zoek ik naar bronnen van informatie op internet. Ik heb gekozen om deze bronnen in delicious op te slaan. Bij elke bron/webpagina kun je namelijk een beschrijving geven van wat er zoal in te vinden is. Als je hiervoor je normale IE favorieten zou gebruiken, dan zou het natuurlijk heel moeilijk worden om een lange beschrijving toe te voegen per pagina (dat past namelijk niet). Dus dit was een reden voor mij om een eigen account te openen bij delicious.
Later bleek dat delicious toch niet zo vlot werkt als ik had gehoopt…

Continue reading

Feed2JS trick in Blackboard

Dit had ik eigenlijk al eerder moeten weten (shame, shame!!), maar ben hier pas vandaag achtergekomen.

Al een tijdje gebruik ik de Notes module in Blackboard (op te roepen in My intitution via de Contents knop [rechtsboven] > "Notes" aanvinken > submit) om een paar handige externe links in te dumpen, want wat blijkt: de Notes module kan correct HTML-code tonen en je kan dus heel goed een link in zetten als <a href="http://www.leidenuniv.nl/" target="_blank">Homepage Univ. Leiden</a>
Heb er zelf een tijdje een link naar een externe COO-site in zitten die anders een beetje moeilijk te bereiken kan zijn. En verder ook een link naar dit blog.

Maar het heeft dus tot nu toe geduurd totdat ik het idee kreeg om via feed2js de feed van een blog hierin te stoppen. Nu blijkt dat dit kan en nog goed werkt ook!
Gewoon een feed plakken van een blog in http://feed2js.leidenuniv.nl/, Javascript genereren, code kopiëren en plakken in het tekstveld in de Notes module, Save en voilà! Je kan zo je eigen feeds in Bb plaatsen en ben je niet meer afhankelijk van de docenten om bijv. een aparte module hiervoor te maken oid (moet je alleen wel een RSS feed hebben)

(NB: ik raad alleen wel aan om aan de feed2js code wel een soort tekst vooraf te laten gaan als My RSS feed:, want zo kun je achteraf op deze tekst klikken om wijzigingen aan te brengen in de feed2js code; anders wordt dit een beetje lastig met URLs wijzigen en plakken in je browserscherm etc. – moeilijk uit te leggen)

Ik heb bijv. als extra tekst Ga naar (gewone tekst) Aria’s Weblog (link) – RSS Feed: (weer gewone tekst) gevolgd door de feed2js Javascript. Dat geeft het volgende resultaat (zie rechter kolom):

Notes_feed2js.jpg

Door op "Ga naar" te klikken kan ik achteraf weer terug om de code wijzigen of de feed compleet verwijderen uit de Notes.
Goh…Handig! Had hier eerder aan moeten denken

Misschien oud nieuws voor velen, maar ik heb hier op andere Bb-sites niets over gelezen en kom het voor het eerst tegen

Wikipedia: piepklein verslag over een monsterproject

Aangezien ik al een tijdje Wikipedia gebruik als bron van informatie, ben ik er sinds kort ook informatie aan gaan toevoegen. En dan het liefst over medische onderwerpen. Per blok leer je nl. een hoop over een bepaald onderwerp, en wanneer je tijdens het leren (lees: blokken) het een en ander ook opzoekt in Wikipedia, dan kun je artikelen tegenkomen waar iets aan ontbreekt die jij op dat moment wel weet. Waarom zou je dan, gegeven dat je een goed humeur hebt op dat moment, niet deze kennis na het tentamen ook toevoegen aan de wiki? De wiki moet een volledige bron zijn van informatie, en als dat niet zo is, dan moet hier wat aan gedaan worden. Dit is denk ik wel de aanleiding geweest voor mij om er zelf aan mee te doen.

In het kort
Voor degenen die wiki’s niet kennen, de rest kan dit overslaan. Heel simpel gezegd:
– Een wiki is een site met veel pagina’s.
– Elke pagina is 1 artikel met bijbehorende onderwerp, bijv. over de geschiedenis van de auto.
– Elk artikel kan geschreven zijn door mensen zoals jij en ik.
– Als ik iets zou weten over wie de eerste auto heeft gemaakt, dan had ik dit kunnen toevoegen aan het artikel.
– Een fervente autoverkoper die weet welke bedrijven zich later bezighielden met de productie van auto’s kan dit ook toevoegen aan het artikel.
– Weer iemand anders die met een project over dit onderwerp bezig is en het artikel leest, vindt een fout hierin (spelfout, grammaticale fout, inhoud is incorrect, of de layout is verkeerd) en kan de fout corrigeren.
M.a.w. dit artikel kan door iedereen geschreven/bewerkt/gecorrigeerd zijn en is voor iedereen toegankelijk. Dit geldt voor elk artikel in een wiki (niet helemaal waar, er zijn ook speciale beveiligde pagina’s die niemand kan veranderen).
Een wiki is door iedereen en voor iedereen, en dit alles kost geen geld.

Continue reading