Hoe ik venflons heb leren prikken

Na ruim een jaar co-schappen lopen kan ik eindelijk zeggen dat ik venflons kan prikken. Interne zou het co-schap moeten zijn waar je dit leert, maar voor mij gold dit niet. Ja, ik heb wel tijdens interne op de verkoever geleerd hoe je ongeveer infusen moet prikken, maar dit lukte me alleen in 50% van de gevallen. Tijdens heelkunde was ik dit verleerd en daalde dit percentage naar onder de 10%.
Geheel onverwacht heb ik tijdens mijn neuro co-schap geleerd hoe je precies een infuus moet prikken. Dit was tijdens de zogenoemde TIA-screening van 2 weken. Van TIA verdachte patiënten komen dan ‘s ochtends op de afdeling, gaan in de loop van de dag voor bloedprikken, ECG laten maken, echo van de halsvaten en als laatste CT (blanco, CT-perfusie en CT-angio). Tussen al deze gebeurtenissen in en wel vóór de CT moesten ze een venflon krijgen (een groene, de dikste). In het begin ging dit nog moeilijk (door weinig ervaring en tijdsdruk), maar op den duur begreep ik steeds beter hoe het moest en waarom het eerst niet lukte. Aan het eind kon ik redelijk goed infusen prikken.

Nu tijdens het co-schap gyn merk ik dat het steeds beter gaat, ondanks dat gynaecologie patiënten vaak moeilijk te prikken zijn: denk maar aan patiënten (met of zonder pre-eclampsie) die oedemateus zijn of aan een patiënte die weeën (à 2 min) heeft en je moet tussen de weeën door prikken.

Ik vond het daarom een goed idee om mijn werkwijze en tips mee te delen aan anderen die hierin geïnteresseerd zijn.

Continue reading