Weer nieuw dieptepunt opleiding GNK Leiden

Wat kan ik zeggen?
Het is de studie geneeskunde in Leiden weer gelukt om een makkelijke weg te kiezen en niet de juiste (lange) weg te volgen. We hebben hiermee een nieuw dieptepunt bereikt.

Gaat weer ‘ns over het feit dat farmacologie te weinig aandacht krijgt in de opleiding.
Sinds het tweede jaar krijgen we farmacologie (te weinig, maar we krijgen het wel).
Nu zijn we bezig met het blok De Oudere, waar polyfarmacie een belangrijke plaats inneemt. Het tentamen komt vrijdag. De bedoeling is voor het tentamen dat je van de meest voorkomende geneesmiddelen die ouderen gebruiken (antihypertensiva, statines, NSAIDs etc.) de werking en (meest gebruikte) namen kent: je herkent hiermee dat propanolol een betablokker is, je kent de indicaties en contra-indicaties, en je kan beredeneren wat de bijwerkingen zouden moeten zijn (bijv. bij te hoge dosis).

Meteen doken protesten op uit mijn jaar hierover (wat mij niets verbaast).

Namen vs. groepen
Waar klagen veel studenten in mijn jaar over? In voorgaande blokken moesten we (op 1 blok na) van de geneesmiddelen niet de namen te kennen, maar alleen de geneesmiddelgroepen. En nu is het de bedoeling dat je de namen ook kent en herkent, wat voor protesten zorgt.
Zodoende is er geklaagd bij de blokcoördinator en medewerkers van het CHDR die een groot deel van de farmacologie-toetsing op het tentamen zullen verzorgen.
Al dat gezeur heeft geholpen. De blokcoördinator gaf toe en het gevolg is dat de CHDR-medewerkers alsnog een lijst hebben moeten publiceren (op Blackboard) met uit elke groep medicijnen 2-4 geneesmiddelen die op het tentamen "als bekend worden verondersteld".
De CHDR-medewerkers hebben dit zo veel mogelijk proberen tegen te houden, maar zij staan niet in een sterke positie: men neemt farmacologie niet zo serieus hier, en als de blokdocenten te veel "last" ondervinden van degenen die het farmacologie-onderwijs verzorgen, dan zullen ze het met hen niet zo nauw nemen en wellicht helemaal geen farmacologie meer toetsen op het tentamen…
Voor het CHDR is het dus ook moeilijk om dingen gedaan te krijgen zoals zij het willen.

Studenten & docenten 1 — patiënten 0
Weer een overwinning voor de studenten die al vaak genoeg zijn gematst met tentamens.

Het ergste is dat de blokcoördinator heeft toegegeven aan de wens van de studenten en niet inziet dat het belangrijker is om studenten zo op te leiden dat ze straks weten waar hun patiënt het over heeft als die praat over acebutolol.
Kort door de bocht gezegd gaat het de docenten eigenlijk alleen maar om zoveel mogelijk te laten slagen voor het tentamen, en niet om de studenten zo goed mogelijk op te leiden voor een toekomstig beroep.
Niet dat ze dat ooit gaan toegeven; ze zullen waarschijnlijk zeggen dat hun beslissing uit z’n context is gehaald, of zoiets vaags. Overigens geldt dit alles voor zo’n beetje alle blokken, niet alleen De Oudere, dus je moet niet per se alleen hun erop aankijken. Het probleem zit in het hele curriculum. Ik denk dat de docent ook gewoon te snel zwicht voor al het gezeur van de studenten; we zijn erg persuasief voor docenten.

Alsmaar zeuren…
Werd als argument door studenten aangehaald dat we helemaal niet wisten dat je ook de namen moest leren de afgelopen jaren.
– Wat wil je dan straks op het recept kwijt? Schrijf je er dan alleen het woord "betablokker" op en zet je daar vervolgens je handtekening onder??
– Of verwacht je dat je patiënt letterlijk zegt/verklapt dat hij een "NSAID" gebruikt zodat jij dit niet hoeft te weten?
– Je leert weliswaar geneesmiddelgroepen voor je tentamens, maar het zijn de namen die je moet kennen om in de praktijk uit de voeten te komen.
Ik krijg vaak genoeg de indruk dat studenten alleen de stof leren om hun tentamen te halen en niet per se om een goede arts te worden. Ze staan te weinig stil bij hun standpunt.
– Verder hebben we vaak genoeg te horen gekregen dat er te weinig farmacologie gegeven wordt, dus wist men allang dat hier een probleem zit en je misschien niet genoeg hebt aan het leren van alleen de groepen.
– Zo veel moeten studenten ook niet zeuren (ik zal het andere woord maar niet gebruiken). Namen van meest gebruikte geneesmiddelen zijn zo vaak teruggekomen in het onderwijs dat je ze inmiddels herkent als je ze tegenkomt. Als je een beetje hebt opgelet tijdens colleges, moet het niet zo moeilijk meer zijn.
– Hoe moeilijk is het trouwens om te onthouden dat namen van betablokkers eindigen op -(o)lol, ACE-remmers op -pril, statines op -statine (duh!!), etc.?? Het zijn weliswaar vuistregels, maar wel goeie!! Alleen weinig studenten kennen ze. (Nu gaat iedereen zich dus concentreren op de gepubliceerde lijst en weet men niets van medicijnen die niet op de lijst staan. Alsof je in de praktijk alleen deze medicijnen tegenkomt)

En over een tijdje zullen deze 4e-jaars studenten zelf medicijnen voorschrijven en beslissen over medicijnen die de patiënt al gebruikt? Nee, dan heb ik liever dat degenen die de medicatie niet goed kennen nu een onvoldoende halen, dan dat ze straks door hun onkunde een patiënt om zeep helpen! X(

Voldoendes en slagingspercentages
Maar zoals ik al heb gezegd gaat het de studenten om het halen van hun tentamens. En de docenten zijn geïnteresseerd in zo hoog mogelijke slagingspercentages. Dat zijn de dingen die, voor de meesten althans, tellen.

Normaal zijn er altijd probleempjes met de toetsing van farmacologie op tentamens, maar deze manier om hiervoor te compenseren slaat echt alles.
Dat dit soort dingen gewoon gebeuren! De opleidingscommissie (of hoe ze zich ook noemen) zou zich moeten schamen hiervoor. Ze weten best wel wat er allemaal gaande is. Dit soort praktijken zouden verboden moeten worden.

Maar feit is en blijft dat geneeskunde studenten in Leiden te weinig weten van de farmacologie.

Be Sociable, Share!

3 thoughts on “Weer nieuw dieptepunt opleiding GNK Leiden

  1. Even los van het modder gooien hierboven: het probleem zit hier vooral in de manier waarop we hier in Nederland het onderwijs hebben vormgegeven. Prestatiegericht onderwijs werkt dit soort gedrag (calculerende studenten, faciliterende docenten) in de hand. In plaats van de vinger naar elkaar te wijzen, zou het best aardig zijn als studenten en docenten weer eens lekker ouderwets de barricades op gaan om hun onvrede over het huidige hoger onderwijs kenbaar te maken.

  2. Beste “-“,

    Het kan wel zijn dat het vol zit met stijl- en spellingsfouten, maar dit is een artikel op een weblog en niet een sollicitatiebrief. Ik hoop niet dat U daarmee gelijk wilt zeggen dat er dus ook niets van dit artikel klopt. Het gaat mij om de inhoud en niet of de tekst netjes is getypt. Ik ben hier niet bezig een cursus Nederlands te volgen.
    Bovendien had ik toen ik dit artikel schreef weinig tijd om het taalkundig correct te typen etc.
    U kunt onder de tekst van dit artikel zien dat ik het op 23 jan heb geschreven. Dit was in de tentamenweek (dinsdag, om precies te zijn) van het blok De Oudere. Ik had dus uiteraard ook andere belangrijke zaken om me mee bezig te houden dan stijl- en spellingsfouten.

    U heeft wel gelijk wanneer U zegt dat ik beter moet weten wie de opleidingscommissie is en wat haar functie is. Aan de andere kant weet ik eerlijk gezegd niet wie de eisen moet stellen aan de farmacologie die gegeven wordt in de opleiding GNK als het niet de opleidingscommissie is. Wie is de scheidsrechter, want dit lijkt nergens op!

    Deze discussie is voortgezet, en daaruit kan ik het volgende samenvatten:
    – De zaak zit iets anders in elkaar dan ik toentertijd heb geschreven. Het feit dat ik op bepaalde punten niet nauwkeurig en/of correct heb gerapporteerd heeft te maken gehad met dat ik zo snel heb gereageerd: volgens mij was het op dezelfde dag dat de hierboven beschreven lijst van medicijnen werd gepubliceerd, dat ik ook dit artikel heb geschreven. Ik kon ook niet te lang wachten, omdat het tentamen alleen maar dichterbij kwam.
    – Achteraf bleek dat er geklaagd was aan ons jaarvertegenwoordiging omdat pas anderhalve week voor het tentamen bekend werd dat we o.a. de genoemde medicijnengroepen moesten kennen.
    – De studenten hadden hierom geklaagd: ze vonden 1,5 week veel te kort om al die medicijnen te leren.
    – Verder hebben blokcoƶrdinatoren in het verleden gezegd dat veel medicijnen veranderd zullen zijn tegen de tijd dat wij ze moeten voorschrijven; dus het had geen zin om die medicijnen te leren, omdat ze na een paar jaar niet meer zouden worden voorgeschreven.
    – Dit waren de redenen waarom men een lijst wilde van de meest bekende medicijnen. De JVT heeft hiermee net zo lang doorgezeurd totdat die lijst werd gepubliceerd.
    Mijn argumentatie hierop was als volgt:
    – Het was al veel langer bekend dat wij te weinig farmacie krijgen. We wisten het sinds jaar 2 al. Dat wetende, zou je je als student sinds die tijd al moeten hebben voorbereid hierop.
    – Verder krijgen we al sinds jaar 2 met medicijnnamen te maken: in patiĆ«ntdemonstraties, in casus (in de zelfstudieopdrachten en werkgroepen), op hoorcolleges. Wie tijdens deze colleges, WG’s en ZSO’s een beetje heeft opgelet zou al een heleboel van deze groepen medicijnen moeten kennen. Veel meer dan een beetje opletten was echt niet nodig! Op een gegeven moment herken je ze wel.
    Kort gezegd:
    1) Ik wil niet zeggen dat ik verwacht dat alle studenten al sinds jaar 2 keihard medicijnen hadden moeten leren.
    2) Studenten mogen zelf beslissen of ze deze medicijnen gaan leren of niet; dat is een recht die ze hebben.
    3) Als ze beslissen om die medicijnen niet te leren, dan is dat hun eigen keuze. Zij zijn dan verantwoordelijk voor hun eigen keuze.
    4) Maar als ze dit doen, dan mogen ze van de docenten niet eisen dat zij de studenten tegemoetkomen door een lijst te maken van de medicijnen. Het was tenslotte hun eigen keuze om die medicijnen niet te leren.
    Stel dat ik zomaar besluit om voor tentamen X niet te gaan leren. Mag ik dan van de docenten verwachten dat ze een lijst vrijgeven van alle onderwerpen die aan bod zullen komen in de tentamenvragen? Neen.
    – Verder kunnen de docenten wel zeggen dat tegen de tijd dat we medicijnen moeten voorschrijven, er andere medicijnen zouden moeten worden voorgeschreven; maar iets leren is nog altijd beter dan niets. En het is beter dan dat je over een paar jaar pas alles moet gaan lopen stampen. Verder hoef je zelf ook niet meteen zo pessimistisch te zijn en te denken dat we straks geen enkele medicijn tegenkomen die we tijdens de colleges hebben gehad. Zeker niet alles zal veranderen; veel medicijnen worden jarenlang gebruikt. Ik denk ook dat studenten mogelijk datgene wat de docenten hierover hebben gezegd, hebben opgeblazen.

    Het volgende snap ik niet zo goed:
    “Tenslotte nog de kanttekening dat uzelf blijkbaar ook student bent en u dus evenveel macht heeft als uw mede-studenten.”
    Bedoelt U dat ik de macht heb om zoiets tegen te houden? Dat heb ik helaas niet. Ik was nl. ver in de minderheid met mijn standpunt, wat niemand zal verbazen. Want studenten doen alles om gematst te worden met tentamens. Als de meerderheid van mijn jaar vindt dat de docenten een lijst van medicijnen moeten publiceren, dan zal de JVT dit overnemen.
    Zelfs tijdens de discussie achteraf hierover stond ik min of meer in m’n eentje en moest ik in m’n eentje m’n standpunt verdedigen. Ik heb daarna wel een paar andere studenten gesproken die vonden dat mijn standpunt wel het juiste was, maar die deden niet mee in die discussie.

    Maar goed, iemand zou moeten controleren wat er allemaal gebeurt in de opleiding en duidelijke grenzen moeten stellen over wat mag en wat niet mag. Als dat de opleidingscommissie niet is, dan weet ik het ook niet meer…

    Dit is een beetje een lang verhaal, maar hopelijk is hiermee e.e.a. duidelijker geworden.

  3. Dit artikel, dat pretendeert van enige waarde te zijn, zit vol stijl- en spellingsfouten. Daarnaast is het van belang uzelf in te lezen in een onderwerp. Weet de volgende keer dus waar u over spreekt, wie de opleidingscommissie is, enzovoorts.
    Tenslotte nog de kanttekening dat uzelf blijkbaar ook student bent en u dus evenveel macht heeft als uw mede-studenten.

Leave a Reply